ทนกลิ่นเหม็นเน่าของบล๊อกตัวเองไม่ได้...มันเหม็นเกินไป.....

เผอิญช่วงนี้พ้นช่วงสอบไปละ...เขียนได้แล้ว..

พวกเราเครียดกะการสอบไม่พอ..ยังจะต้องมานั่ง..ใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ..ด้วยอาการที่ว่า

จะตกๆ...จะตกหรือไม่....(แต่รางร้ายมาเยือนตั้งแต่ก่อนสอบละหละ)

หมู่นี้..เรา กะ กอล์ฟ ฝันอะไรแปลกๆ...

ฝันเห็นพวกเราเป็นตัวอะไรต่อมิอะไรตลอดเล้ย..?? ไม่เข้าใจจิงๆ

แต่ก้อฝันดีหละนะ.....

ในวันที่ 22 ตอนกลางค่ำกลางคืน..โรงเรียนของพวกเรามีงานกัน

ก้อคืองานคริตส์มาสหละนะ--

มีแต่ของเล่นที่ไม่ให้ผู้ใหญ่เข้า...เพราะกัวมันแตก...พัง..และอื่นๆ

(แล้วเราจะมาเที่ยวเพื่อ...กินเรอะไง...โฮ่)

เรื่องต่อไป...

เอพซ์ ขึ้นงานปีใหม่แน่นอน...

แต่ก่อนหน้านั้น..เรารับจ๊อบไปเต้นงานคริตส์มาสบ้านเพื่อน

(ประมาณว่าได้ค่าชุดหละนะ...)

อืม...

เดี๋ยวๆ มีรูปมาฝากๆ ดูกันๆ

ไอ่มีทนี่แหละ....ทำให้คนอย่างเราที่ไม่ค่อยได้โกรธใคร...โกรธสุดๆ

ไม่ใช่ไปพิศวาสอะไรมันหรอก...แต่อี่กระเทยถึกดำนั่นมัน....อะไรของมันวะ..

คือ..อยากบอกว่าพวกเราเต้นแล้วได้รับรางวัล..ได้ใกล้ชิดกันตัวต่อตัวไม่เหรอ..

แล้วนี่อะไร..ลายเซนต์..ก้อไม่ได้..ถ่ายรูปคู่..ก้อไม่ได้...

ได้แต่มองหน้ามันเดินไปเดินมา....

อะไร...ไม่ได้โกรธกอล์ฟไมค์นะ...แต่โกรธอี่กระเทยถึกนั่น...มันเห็นเราเห็นตัวอะไร...เด็กเส้น..ให้เข้าได้...

ไม่พอแค่นี้...มันก้อบอกว่าเดี๋ยวจะเอาไปให้กอล์ฟไมค์และจีจูเนียร์เซนต์..แล้วไปเอาที่หลังเวที..

แต่..พี่ดิวก้อเอาของที่จะต้องเซนต์...หรือเซนต์แล้ว..เอาออกมา

ปรากฏว่า..ไม่ได้เซนต์..มันเอาไปวางไว้บนโต๊ะ..เฉยๆ

ถ้าไม่เซนต์ก้อไม่น่าจะเอาไปเลยนี่...มันเสียอารมณ์โฟ้ย!!!!

แล้วใครก้อไม่รุซักคนนี่แหละ..ที่เป็นหัวหน้าใหญ่..เค้าบอกว่า..ไปหาหลังเวทีก้อได้ๆ

แล้วไอ่หลังเวที...เวทีก้อกลมๆเล็กๆ..

มันมีหลัวเวทีซะที่ไหนเล่า...แมร่ง!!!!!

กรูหละเกลียดคนโกหกหน้าด้านจิงๆโว้ย......

แล้วคนที่เค้าเอามาฝากให้เราเซนต์...เลยไม่ได้กันไปหลายคนเลย...

ก้อขอโทษด้วย..ที่บางคนไม่ได้ลายเซนต์...

พอๆ..มันจบไปละ...คราวหน้าจะไปอุดหนุนฟิล์มแทนดีกว่า...ได้จับมือ..จับขา..ใกล้ชิดกว่านี้ตั้งแยะ!!!...

ปล.โทดๆ บ่นนานไปหน่อย...เปลืองเนื้อที่ชะมัดเลยเนอะ..แหะๆ - -"

วันการศึกษาคาทอลิก หรือ วันวิชาการ

เราได้รับมอบหมายให้เต้นประกอบเพลงญี่ปุ่นในวันวิชาการ

ทางเราดีใจมาก..แต่ก้อไม่ได้เตรียมการอะไรมากมาย

(เอามาจากงาน HazeL นั่นเอง...เล่นง่ายๆ)

และตอนแรก ครูดาเค้าบอกให้เราเต้น โดยมีเวลาให้ทั้งหมด

20 นาที

แค่งานHazeL ก้อจะตายอยู่ละ..แล้วงานนี้จะทำไงฟระเนี่ยะ

เราก้อเลยเอาเพลงที่เราเคยเต้นเกือบทั้งหมดมาโฮะๆ(รวมๆ)กัน

ก้อได้มา 17 นาทีกว่าๆ

-----------------------------------------

พอมาวันพฤหัสก่อวันงาน..เราก้อซ้อมมารธอน

(เปล่าหรอก..ตอนเช้า กิ๊ก จี้ โอ๋ ไปเล่นเทนนิสกัน พอดีกะลังเห่อ เจ้าชายลูกสักกะหราด - -")

ผลที่ได้ก้อคือ...ขาระบมอมทุกข์...เจ็บไปตามๆกัน

แต่กอล์ฟไม่เป็นไร..เพราะมันไม่ได้เล่นด้วย

(5555 สบายโว้ย : กอล์ฟ)

อ่า...แล้ววันจริง..กิ๊กกะโอ๋ ก้อเดินกะโด๊ะๆ(กะเพลกๆ) กันมา

ประมาณว่า..จะไหวกันมั้ยฟระเนี่ยะ...

แล้วเวทีก้อดังกรอบแกรบ....เพราะเรากระโดดกันมันสะใจเลย

เราเลยไม่มีความมั่นใจในเวที.....

(มันจะล่มมั้ยฟระ)

แต่พอเต้นกันเสร็จ..ก้อใกล้ตายกันเลยทีเดียว

ถ้าไม่สังเกตุ หรือ สังเกตุ แต่ละคนจะดูเหนื่อยๆ

..........คงงั้นมั้ง............

เป็นฉะนั่นแล..

แต่วันนั้นก้อจบไปได้ด้วยดี....

โดยที่เจ็บขาสุดๆ

ปล. เหมือนมันจะกลบกลิ่นเน่าได้ไม่หมด.....เดี๋ยวเอาดอกไม้จากราชพฤกษ์มากลบ...แหะๆ